จุดเริ่มต้นแห่งการเดินทางและผู้ร่วมอุดมการณ์
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ.2513 เมื่อคณะบุคคลกลุ่มหนึ่งได้มีโอกาสร่วมเดินทางไปกับกองอำนวยการกลางรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (กรป.กลาง) หรือในปัจจุบันคือ หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา เพื่อลงพื้นที่สงเคราะห์เยาวชนในบริเวณแนวชายแดนจังหวัดต่างๆ ของประเทศไทย การเดินทางในครั้งนั้นทำให้พวกเขาได้สัมผัสกับความจริงอันยากลำบาก ได้เห็นความทุรกันดารของพื้นที่ เห็นเด็กๆ ที่ขาดแคลนการดูแลเอาใจใส่ ขาดโอกาสทางการศึกษา และมีความเป็นอยู่ที่แร้นแค้น ภาพเหล่านั้นได้กลายเป็น "แรงบันดาลใจครั้งสำคัญ" ที่จุดประกายให้เกิดความตั้งใจอันยิ่งใหญ่ในการก่อตั้งสมาคมฯ ขึ้นมาเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของเด็กๆ
จากสายตาที่มองเห็นความยากลำบากของเด็กๆ ในพื้นที่ห่างไกล คณะบุคคลกลุ่มเล็กๆ นำโดย นางสมทรง อาทรอรัญญกิจ พร้อมคณะได้ร่วมกันจดทะเบียนก่อตั้งสมาคมอาสาสมัครช่วยการศึกษาในถิ่นกันดาร ขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2513 เพื่อเป็นสะพานบุญส่งต่อโอกาสทางการศึกษา ต่อมาใน พ.ศ. 2514 ทางสมาคมฯ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (สมเด็จย่า) ทรงรับสมาคมฯ ไว้ในพระอุปถัมภ์ จึงเปลี่ยนชื่อสมาคมฯ เป็น “สมาคมส่งเสริมการศึกษาในถิ่นกันดาร ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี” นำมาซึ่งเกียรติยศและความภาคภูมิใจสูงสุด
การดำเนินงาน ทางสมาคมฯ ได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งแกร่งจากผู้มีจิตเมตตาที่ได้ร่วมกันมอบทุนทรัพย์ สิ่งของเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ และได้รับการสนับสนุนจากหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการกองทัพไทย ช่วยนำพาสิ่งของจำเป็น เครื่องอุปโภคบริโภค และอุปกรณ์การเรียน ลุยฝ่าเส้นทางยากลำบากไปถึงมือเด็กๆ ในพื้นที่ห่างไกลทั่วประเทศ
วัตถุประสงค์ของสมาคมฯ “พันธกิจหลักเพื่อรอยยิ้มของเยาวชน”
(สมาคมฯ เป็นองค์กรสาธารณกุศลอย่างแท้จริง ปราศจากการเมือง มุ่งมั่นทำเพื่อสังคม 100%)
คำนิยาม “แห่งการส่งต่อความหวัง”